ค่อนข้างงงๆกับมนุษย์โลกค่ะ คนเราจะมีคนที่อยู่ต่อหน้ากัน ทำดีต่อกันสุดๆ
พูดเหมือนเราสนิทกันมากๆ แต่ลับหลัง เป็นอีกอย่างเลย มีแบบนี้ด้วย !!!
จริงๆก็เคยเจอแบบนี้อยู่บ้าง แต่ก็ยังไม่คุ้นซะทีที่ได้เจอ
ก็เลยรู้สึกว่า ที่วางตัวไป มันมาก น้อย อะไรยังไงไปไหม ?
เพราะถ้าจะทำให้เหมือนไม่รู้จักกัน ก็จะกลายเป็นภาวะมาคุซะเปล่าๆ
ในเมื่อน้องเค้าพูดดี ทำดีมา ก็คิดดี พูดดี ทำดี ต่อไป
แหมมมม กลายเป็นว่า เราสร้างภาพอีก
เออ เอากะมันดิ !
คิดเรื่องนี้แล้วปวดหัว คิดว่าชีวิตนี้คงไม่ได้เจอกันบ่อยๆ
ก็โอเคค่ะ มองโลกในแง่ดีกันไปว่า เค้าทำกับเรายังไง เราก็ตอบไปแบบนั้น
เค้าดีมา เราก็ดีไป เค้าร้ายมา เราก็อยู่เฉยๆ แต่เชื่อว่าเค้าไม่กล้าร้ายหรอก
ก็เลยคิดแบบปลงๆว่า เหมือนที่แม่เคยสอนอยู่ตลอดอะ ว่าให้เราเป็นเหมือนกำแพง
ใครวิ่งมาพิงก็หายเหนื่อย ใครวิ่งมาชน เค้าก็เจ็บตัวไปเอง แค่นั้นแหละ
แต่ก็ยัง งงๆ อยู่ว่า เออ ถ้าไม่ชอบหน้ากัน ก็ act ไม่ชอบมาเลย
ก็จะได้ไม่ต้องมีสัมพันธภาพอะไรกัน เฉยๆ ก็เท่านั้น ไม่ลำบากด้วย
แต่นี่ก็ยังมาผูกมิตร มาคุย เหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น มากอดๆ แบบรักเรามาก
แต่ลับหลังไปคุยกับเพื่อน ไปพูดกับเพื่อนตัวเองแบบ โหว ยัยนี่แมร่งสร้างภาพ
งง อะไรกันวะ ?
