Past

กระเพาะปัสสาวะอักเสบ...

T-T

หมอบอกว่า กินน้ำน้อยไป และไม่ยอมเข้าห้องน้ำเมื่อปวดปัสสาวะ
ผลที่ได้คือปวดท้องน้อยมากกกกกกกกกกกกก ทรมานสุดๆ
และต้องเปลี่ยนนิสัยการกินของตัวเอง ไม่ว่าจะอาหาร หรือน้ำ
โดนเทศน์เรื่องให้ดูแลตัวเองให้มากๆ
ไม่งั้นร่างกายจะแย่ไปกว่านี้...

ง่ะ...

จะพยายามค่ะ ก็ทุกวันนี้ก็ไม่ได้ทำร้ายร่างกายอะไรนี่
หิวก็กิน ไม่หิวก็ไม่กิน อิ่มก็พอ แค่นั้นเอง
โปรช่อ พี่ต่าย พี่จ๊อบ และอีกหลายๆคนบอกว่าเราผอมไปเยอะเลย ...

งั้นเหรอ ก็ยังเห็นหน้าบานๆซีดๆ ในกระจกเหมือนเดิม
แต่ชั่งน้ำหนัก เออว่ะ หายไปสามโลครึ่ง ดีใจจัง ^^'
ว่า
แต่หน้าตานี่สิ ไร้ราศีความเป็นมนุษย์โดยสิ้นเชิง
จริงๆเลยยยยย นิหน่า ให้ตายเถอะ

วันนี้เสร็จจากซ้อมละคร ก็เอา PDA ไปทำ จากนั้นมาไดร์ฟกอล์ฟ
เหล็กเจ็ด ตีไป 100 หลาแล้ววววววว ดีใจๆๆๆๆๆๆ
ตอนนี้รู้แล้วว่า ตกหลุมรักกอล์ฟเข้าแล้ว พี่คนนึงบอกว่า
ยังหรอก ต้องไปออกรอบ จะรู้ว่า ทำไมคนมักเล่นกอล์ฟแล้วเลิกไม่ได้

หุหุ ได้เลย...ขอระยะแม่นๆ แล้วไปหัดพัตท์กับอาณุก่อนนะ
แล้วเจอได้ในสนาม... ตีสกอร์ออก 100 ก็คงไม่อายใครเนอะ

555555555 ++

โรคนอนไม่หลับ กลับมาคุกคามฉันอีกแล้ว
เมื่อคืนหลังจากอัดเสียงเสร็จตอนตีหนึ่งกว่าๆ
ถึงบ้านตีสาม พร้อมด้วยความเหนื่อย เพลีย
ทั้งๆที่ เพิ่งออกจากรพ. มาทำงานด้วยความบ้าคลั่ง

เฮ้อ........

กลับบ้าน ดันอาบน้ำ สระผม แล้วง่วงมาก อยากหลับ
แต่นอนไม่หลับซะงั้น นอนตาค้างอยู่จน หกโมงครึ่ง
ฟ้าสว่าง นกร้อง ฉันยังตื่นอยู่

ไม่ได้คิดมากนะ ไม่ได้เครียดอะไรเลยด้วย แต่นอนไม่หลับ ...
เลย
ส่ง sms ไปบอกพี่ที่ dreambox ว่า พรุ่งนี้ขอไปเลทหน่อย
จะเอาเสียงที่ไหนไปซ้อมละวะเนี่ยฉัน ...

พอจะหลับ ก็ดันฝันอะไรมั่วซั่วมากมาย อีรุงตุงนังไปหมด
เหนื่อยจัง อยากไปดำน้ำอีกแล้ว คิดถึงทะเล...

ทำงาน เก็บตังค์ ไปดำน้ำดีกว่า... สิปาดันจ๋า รอฉันก่อนนะ
Heaven on Earth ของฉัน เราจะเจอกันเร็วๆนี้


สู้ๆ สู้ตาย ^^'

....

ตอนนี้ถือคตินึงอยู่...

"รักจะเที่ยว ต้องทุ่มเท"

 

ตอนนี้ฉันคิดว่า ฉันอยากจะหายตัวไปสักพักค่ะ
แต่ว่ามันทำไม่ได้เลย ฉันต้องทำงาน ฉันต้องอยู่
ทั้งที่ใจจริง ฉันอยากหนีไปให้ไกล ไกลที่สุด

ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองจะไม่สบาย ปอบอกให้กินยา
แต่ฉันคิดว่า ตอนนี้สภาพใจฉันมันอ่อนแอมากกว่า
ยาอะไรกินเข้าไปก็คงเท่านั้น ฉันเองคงรู้เองว่าจะรักษามันยังไง

เหนื่อยค่ะ บางทีฉันอาจจะหายไปสักพัก
หายไปจากที่นี่ หลายๆที่ ไปอยู่คนเดียว
ไปคิดอะไรคนเดียว และลบเรื่องราวบางอย่าง

ขอโทษที่ต้องทำให้เป็นห่วงอีกแล้วนะคะ ขอโทษจริงๆ
ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่เป็นไรค่ะ จะกลับเป็นคนเดิมเร็วๆ
จะยิ้มให้ได้เหมือนเดิม จะหัวเราะให้ได้เหมือนเดิม

แต่วันนี้ ฉันขอขอบคุณทุกๆคนนะคะ ขอบคุณจริงๆ
ขอให้ทุกๆคนมีความสุขนะคะ ขอบคุณกำลังใจของทุกคน
ขอบคุณที่แวะเวียนมาอ่าน แม้ว่ามันจะไม่ได้มีค่าอะไรก็ตาม

ขอบคุณจริงๆค่ะ

. . . . . .

วันนี้ตัวฉันมองเหม่อ นั่งลงข้างเธอด้วยใจที่อ้อนล้า
เธอนั่งมองโลกใบเก่า กับรักของเราด้วยความเฉยชา
โลกเก่าใบนี้ มันคงไร้ค่า เธอคงต้องทนฝืนใจรับมัน
เธออาจต้องการเห็นโลกใบใหม่ และเป็นโลกที่ไม่มีฉัน

โลกใบนี้มันคงจะเก่าและไม่สวยงาม
ถ้ามันทำให้เธอรำคาญ ฉันพร้อมจะยอมเดินออกไป
และในวันพรุ่งนี้โลกจะเป็นอย่างที่เธอต้องการ
ไม่มีรักของฉันในนั้นเธอคงพอใจ

รักฉันทำฟ้ามัวหม่นเธอคงต้องทนมานานใช่ไหม
ใจที่มันรักเพียงเธอ จะทำให้เธอ จะยอมเข้าใจ
เมื่อโลกใบนี้ไม่เคยงดงาม และเธอต้องทนฝืนใจรับมัน
จะทำให้เธอได้โลกใบใหม่ จะเป็นโลกที่ไม่มีฉัน

โลกใบนี้มันคงจะเก่าและไม่สวยงาม
หากมันทำให้เธอรำคาญ ฉันพร้อมจะยอมเดินออกไป
และในวันพรุ่งนี้โลกจะเป็นอย่างที่เธอต้องการ
ไม่มีรักของฉันในนั้นคงพอใจ

คนคนนี้รักเธอ ทำเพื่อเธอตลอดมา
แม้จะต้องเสียน้ำตา ต้องเจ็บสักเท่าไร
และจะทำเหมือนเดิม ทำให้เป็นครั้งสุดท้าย
วันนี้ฉันจะจากใป ให้โลกของเธอสดใสเหมือนเดิม
และในวันพรุ่งนี้โลกจะเป็นอย่างที่เธอต้องการ
ไม่มีรักของฉันในนั้นคงพอใจ

โลกใบนี้มันคงจะเก่าและไม่สวยงาม
ถ้ามันทำให้เธอรำคาญ ฉันพร้อมจะทำให้ถูกใจ
แต่ในวันพรุ่งนี้โลกจะเป็นอย่างที่เธอต้องการ
ไม่มีรักของฉันในนั้นคงพอใจ



edit @ 2006/02/28 10:26:56