2011/Nov/13

อยู่ดีดีก็กลับมานั่งอ่านชีวิตตัวเอง
ที่ย้อนกลับไปตั้งแต่วันแรกที่มาโพสที่นี่เมื่อหกปีที่แล้ว
รู้สึกได้ว่าฉันคนเก่านั้นเป็นผู้หญิงที่หม่นเศร้าอย่างไม่น่าเชื่อ 
เป็นเพราะอะไรก็ไม่รู้....
 
รู้สึกว่าในทุกตัวอักษร มันหม่นๆ เหงาๆ บอกไม่ถูก
 
ทำให้มองว่าทุกวันนี้ ชีวิตสว่างขึ้นมาก
ไม่รู้เพราะโตขึ้น(แก่ขึ้น) หรือเปล่า
ทำให้มองโลกแบบเข้าใจมากขึ้น และพยายามไม่ไปหาเหตุผล
หรือไปหาคำตอบกับอะไรหลายต่อหลายอย่างมากนัก
 
แต่บอกตรงๆว่า ชอบกลับมาที่นี่นะ
เหมือนเป็นพื้นที่ส่วนตัว เหมือนเป็นรูเล็กๆในกำแพง
ที่มีในหนังเรื่อง in the mood for love
ที่มี hole in the wall...ที่พระเอกไปกระซิบบอกความลับบางอย่าง
ที่มันจะถูกเก็บอยู่ที่นั่นไปตลอดกาล.....
 
คืนนี้เป็นคืนที่เงียบสงบ
(เว้นว่าจะมีเสียงกรนจากคนข้างๆมาเป็นระยะๆ)
ให้ฉันได้อยู่กับตัวเอง...
และได้อ่านข้อความที่บันทึกไว้บนถนนสายเก่าที่ได้เดินผ่านมา...

Comment

Comment:

Tweet