Blog คุณ Salami Girl

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=salamigirl&month=12-2005&group=1&date=27&blog=1

สืบเนืองจาก blog ข้างบน
เป็นที่มาของการเขียน Blog อย่างเร่งด่วนในวันนี้
จริงๆก็ไม่ได้เร่งอะไรเท่าไหร่ แต่อยากเก็บความคิด
ความรู้สึกในวันนี้ไว้อ่านในวันข้างหน้า

เพื่อนฉันคนนึง ที่เป็นเพื่อนรัก กำลังจะแต่งงานกับเดวิด ชาวเยอรมัน
แน่นอน มันต้องย้ายไปอยู่ที่บ้านเดวิดที่เยอรมัน ประมาณต้นปีหน้า
ฉันดีใจกับไอ้ปา บอกปาไปว่า ฉันคงคิดถึงเหมือนทุกครั้งที่คิดถึง
แต่นี่เราอยู่ไกลกันมากกว่าเก่า ไม่ใช่กรุงเทพ พีพี หรือ บ้านฉัน บ้านแก
แต่เมื่อคิดๆดูแล้ว ฉันรู้สึกได้ว่า แกคงไปมีความสุข ไปเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ
ฉันถึงยิ้มส่งให้แกไปกับเดวิด ขอให้แกมีความสุข มีลูกน่ารักๆ
( ลูกครึ่งต้องน่ารักแน่ๆเลยแก ^__^ )

คุยกับผึ้ง ไอ้ผึ้งเจ้าของ blog ข้างบนที่ link มานั่นแหละ
มันบอกว่ามันตกใจ ที่เพื่อนๆมันที่เรียนกันมา พากันแต่งงานกันต้นปีหน้า
มันบอกว่าไม่รู้ว่าหนาวกันนักจนต้องหนีไปแต่งงานกันเลยหรือไง
จริงๆแล้วเพื่อนๆในกลุ่มเคยทายกันว่า ไอ้ผึ้งคงแต่งงานคนแรกของกลุ่ม
ปรากฏว่า กลายเป็นไอ้ปาไปซะนั่น แต่อย่ากระนั้นเลย ได้ข่าวว่า
คุณโต แฟนผึ้งมันขอแต่งงานอยู่บ่อยๆ ผึ้งมันไม่ยอมแต่งเอง
อยากโสดให้สะใจ ว่างั้น ระวังโตเปลี่ยนใจ ขึ้นคานนะเอ็ง

hahahaha

ลองมานั่งคิดๆดู ฉันคิดว่าเพื่อนๆที่แต่งงานกันไป
ช่างใช้ชีวิตได้เร็วจัง แป๊ปๆเรียนจบ แต่งงานละ
แต่ว่ามองอีกมุม แม่ฉันก็แต่งงานตอน 23 เหมือนกัน
เพียงแต่ว่าโลกมันเปลี่ยนไป ชีวิตคนมันต้องเรียนรู้
ต้องศึกษา ต้องทำงานกันมากขึ้น นานขึ้น คนเลยแต่งงานช้า

ฉันเองไม่ขวนขวายเรื่องชีวิตคู่สักเท่าไหร่
และไม่ได้คิดว่าต้องแต่งงาน เร็วหรือช้า เพราะมันสำคัญว่า
คนที่เราจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับเขานั้น เราเจอเขาแล้วหรือยัง
ถ้ายัง ก็เดินคนเดียว ไปคนเดียวก็ได้ บางคนคบมาเป็นสิบปี
เพื่อจะพบว่า ต่างคนต่างไม่ใช่.. และต้องเดินห่างจากกันไปในที่สุด
บางคนแค่เจอ หกเดือนแต่งซะงั้น ก็มีอยู่ พี่ที่ฉันรู้จักอีกคนก็ประมาณนั้น

โชคชะตาของแต่ละคน เราไม่มีทางรู้ว่ามันจะเป็นยังไง
ฉันมองว่าการแต่งงานคือการอยู่ร่วมกันโดยตัดสินใจแล้วว่า
คนคนนี้จะเป็นเพื่อน เป็นคนรัก เป็นคนที่จะอยู่กับเราได้ตลอดชีวิต
ความเหมาะสมหลายๆอย่างมากกว่าความรักที่เป็นตัวทำให้มันเกิดขึ้น
ก่อนที่เราจะฝากชีวิตที่เหลือเราไว้กับคนคนนึง เราต้องคิดเผื่ออยู่แล้ว
ชีวิตที่จะไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไป ทำอะไรก็ต้องคิดถึงใจอีกคนนึง
คนที่จะต้องมองหน้ากันทุกคืน คุยกัน เจออกัน ถกเถียงกัน
ร่วมสร้างหน่วยเล็กๆที่สำคัญของสังคมอย่าง "ครอบครัว" ร่วมกัน

ฉันไม่รู้ว่าปามันพร้อมหรือยัง
แต่ฉันจะเอาใจช่วยเพื่อนของฉันเสมอ

I wish u luck.... คิดถึงกันบ้างนะแก ^^
ไว้จะไปเที่ยวบ้านแกที่นู่น