เคยฟังเพลง superman (it's not easy to be me) ไหมคะ
พอดีช่วงนี้ได้อ่านข่าวหน้าหนังสือพิมพ์ และอยู่ดีดีก็คิดถึงเรื่องการเป็นคนของประชาชนขึ้นมา
การที่เป็นคนเก่ง คนดังในสายตาของผู้คน เหมือนในเพลงที่เขาพูดถึง Superman
ยอดฮีโร่ของหลายๆคน ในเพลงนั้นที่พยายามจะบอกทุกคนว่า
มันไม่ได้ง่ายเลยนะ กับการมาเป็นฮีโร่ปราบอธรรมอยู่ตรงนี้
ความเหน็ดเหนื่อยและภาระที่ต้องแบกมันมีมากมายเหลือเกิน
แต่ต้องทำให้เหมือนไม่มีอะไรมาสะเทือนเขาได้. . .
ว่ากันด้วยการเป็นคนของประชาชน ...
คำว่า "คนของประชาชน" ไม่ได้หมายความว่าเป็น"ดารา"ได้เพียงอย่างเดียว
รุ่นพี่ที่โรงเรียน ประธานนักเรียน หนุ่มป๊อป สาวป๊อป เกย์ป๊อป กระเทยป๊อป
ใครก็ตามที่เข้าข่าย เป็นที่รักของคนทั่วไป หรือดูมีความสามารถของคนทั่วไป
ก็มักจะถูกมอบตำแหน่งขวัญใจพ่วงท้ายหน้าที่ของ "คนของประชาชน" ไปด้วยเสมอๆ
เมื่อพระเจ้ามอบพระพรในการที่คุณเดินไปไหนมีแต่คนรัก
คุณก็มีหน้าที่ต้องใช้พรนั้น ให้เป็นประโยชน์สูงสุดแก่มนุษย์โลก
จนกระทั่งบางครั้ง คนของประชาชน ก็เกือบหาเวลาให้กับความฝันของตัวเองไม่ได้
หลงทาง เคว้งคว้าง บนทางเดินนั้น และหาทางกลับลงมาไม่เจอ....
หลายๆคนที่เป็นคนของประชาชนล้วนตกอยู่ในสภาวะอย่างนี้ ไม่ว่าจะดังมากดังน้อย
ไหล่สองข้างมีคำว่า ภาระ และ ความกดดัน ตามไปด้วยเสมอๆ
สถานการณ์สร้างวีรบุรุษ แต่สักกี่คนกัน อยากรับตำแหน่งวีรบุรุษนั้น
เพราะทางที่เดินไป ยิ่งสูงยิ่งหนาว ยิ่งมองไม่ค่อยจะเจอใคร
ในวันนึงที่คนของประชาชนตกในสภาพผิดพลาด เพลี่ยงพล้ำอะไรไป...
ไม่มีใครบอกได้ว่าเขาต้องทำยังไง จะไปซ้าย หรือ ขวา
ไม่มีทางเลือกสักทางให้เลือก ไม่มีทางสักทางให้ลง
เจ็บปวด แต่บอกใครไม่ได้ อยากร้องไห้ แต่ก็กลัวคนจะหัวเราะเยาะ
คนของประชาชน จึงมีความสามารถโดยไม่ได้ตั้งใจคือ
"เก็บความรู้สึก สิ่งที่ตัวเองเป็นให้ลึกที่สุด
ยิ้มไว้...รอยยิ้มจะปกป้องเราจะคนรอบข้าง"
แต่ไม่ใช่จะมีแต่ข้อเสีย....
คนของประชาชนอันเป็นที่รัก จะได้รับความสุขพิเศษแบบนึง ที่คนทั่วไปไม่ได้
สิ่งที่คนของประชาชนทำไป สร้างความสุขให้คนทั่วไปได้ 2 เท่าของคนปกติ
คนของประชาชนสามารถระงับเหตุร้ายรุนแรงได้ ในยามคับขัน
คนของประชาชนขอความช่วยเหลือจากใคร ก็ได้รับความช่วยเหลือด้วยดี
แค่คำพูดประโยคเดียว หรือการกระทำเล็กๆน้อยที่คนของประชาชนทำ
ลองนึกซิว่า การทำให้คนทั่วไปได้มีความสุข มันคือความสุขที่ยิ่งใหญ่กว่า
การได้ทำอะไรที่คนทั่วไปทำไม่ได้ มันคือความภูมิใจยิ่งใหญ่กว่า
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ชีวิตคือการแลกเปลี่ยน... มีดี ก็ต้องมีร้าย
ยืนในที่โล่งแจ้ง แดดออก ก็ต้องทน ฝนตกก็ต้องเดิน...
เปียกปอนเป็นหวัดยังไง หน้าที่ก็คือหน้าที่...
ก็แค่อยากให้เข้าใจว่า
คนก็คือคน ยากดีมีจนวิเศษเลิศเลอยังไง เขาก็คือคน คนที่มีรัก โลภ โกรธ หลง
อย่าแปลกใจถ้าวันนึง เราเห็นน้ำตาจากคนที่แข็งแกร่งที่สุด หรือจะได้เจออะไรที่ไม่คาดคิด
จากคนที่เราไม่คาดฝันว่าเขาจะเป็นได้อย่างนี้
เพราะเขาคือคน มีเลือดเนื้อเหมือนกับเราไม่ใช่นางฟ้าเทวดามาจากไหน
เหมือนที่ในเพลงว่า... I'm only a man in a silly red sheet
เห็นไหมว่า Superman เขายังยอมรับเลย
ว่าเขาก็เป็นแค่คนธรรมดาในชุดกางเกงในโง่ๆสีแดงแค่นั้นแหละ . . .
